Een familiebedrijf is mooi, maar als er zakelijke beslissingen genomen moeten worden, dan kan dat leiden tot spanningen in de familierelatie. Zo ook in een zaak die door een dochter van twee restauranteigenaren werd voorgelegd aan de kortgedingrechter van de rechtbank Gelderland (ECLI:NL:RBGEL:2025:11361).
De eigenaren van het restaurant (en ouders van de werkneemster) hebben op enig moment besloten te stoppen met het restaurant. De dochter meldt zich ziek en wil niet instemmen met een beëindiging van de arbeidsovereenkomst vanwege de bedrijfsbeëindiging. Haar ouders betalen echter niet het volledige loon tijdens ziekte, waarvan de dochter vindt dat zij daar wel recht op heeft.
De dochter stelt dat zij fulltime heeft gewerkt en dat haar ouders ook het loon tijdens haar ziekte op basis van een fulltime salaris moeten doorbetalen. Ook stelt de dochter dat zij niet in dienst was als ‘keukenhulp’, maar in een hoger betaalde functie. Kortom: de dochter claimt niet alleen loondoorbetaling op basis van de onjuiste arbeidsomvang, maar ook een hoger salaris. De ouders stellen dat de dochter zeker nooit meer dan 20 uur per week heeft gewerkt en dat de loonvordering daartoe dan beperkt zou moeten zijn. Ook menen de ouders dat de dochter niet in een hogere functie ingedeeld dient te worden; zij heeft volgens hen enkel simpele werkzaamheden verricht.
Omdat het een kortgedingprocedure is komt de kantonrechter tot het oordeel dat niet over de volledige omvang van het geding een beslissing kan worden genomen. De stellingen van de ouders en de dochter liggen zo ver uit elkaar, dat aanvullende bewijslevering nodig is om vast te kunnen stellen wie het bij het juiste eind heeft. Om die reden wijst de kantonrechter loonvordering toe op basis van 20 uur per week (daar zijn partijen het min of meer over eens). Wat betreft de salarisschaal oordeelt de kantonrechter dat het aannemelijk is dat de werkneemster in een hogere salarisschaal kan worden ingedeeld en wijst de vordering tot betaling van een hoger loon (deels) toe. De kantonrechter veroordeeld daarbij de ouders ook tot betaling van de maximale wettelijke verhoging over het achterstallige salaris en dat is 50%.
Spanningen in de arbeidsrelatie zijn altijd vervelend voor beide partijen. Als de arbeidsrelatie ook een familierelatie is, dan maakt dat het extra vervelend. Zeker omdat in de familierelatie zaken veelal vanuit vertrouwen niet duidelijk schriftelijk op papier gezet worden, wat partijen in een lastige bewijspositie brengt. Dat volgt ook wel uit de hier besproken uitspraak.
